<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Komentarze do: O Tym, jak Żyjemy Reaktywnie Zamiast Tworzyć Siebie od Wewnątrz	</title>
	<atom:link href="https://drogaserc.pl/psychologia/o-tym-jak-zyjemy-reaktywnie-zamiast-tworzyc-siebie-od-wewnatrz/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://drogaserc.pl/psychologia/o-tym-jak-zyjemy-reaktywnie-zamiast-tworzyc-siebie-od-wewnatrz/</link>
	<description>Droga Serca prowadzi przez zrozumienie traumy ku świadomemu i bezpiecznemu przeżywaniu życia.</description>
	<lastBuildDate>Thu, 05 Mar 2026 09:53:31 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Autor: Lidia Suberlak		</title>
		<link>https://drogaserc.pl/psychologia/o-tym-jak-zyjemy-reaktywnie-zamiast-tworzyc-siebie-od-wewnatrz/#comment-658</link>

		<dc:creator><![CDATA[Lidia Suberlak]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 20 Oct 2025 16:09:03 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://drogaserc.pl/?p=3993#comment-658</guid>

					<description><![CDATA[Pisząc ten tekst, miałam w sobie sporo refleksji. O tym, jak często wpadamy w pęd, w którym łatwiej &lt;em&gt;zareagować&lt;/em&gt; niż &lt;em&gt;poczuć&lt;/em&gt;. Łatwiej kliknąć niż stworzyć coś własnego. A przecież to, co naprawdę wartościowe, powstaje w ciszy, z uważności, z kontaktu ze sobą.
Dziś przypominam sobie (i Tobie też), że tworzenie to nie obowiązek, ale przywilej. To powrót do swojej mocy - tej, której świat zewnętrzny nigdy nam nie da.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Pisząc ten tekst, miałam w sobie sporo refleksji. O tym, jak często wpadamy w pęd, w którym łatwiej <em>zareagować</em> niż <em>poczuć</em>. Łatwiej kliknąć niż stworzyć coś własnego. A przecież to, co naprawdę wartościowe, powstaje w ciszy, z uważności, z kontaktu ze sobą.<br />
Dziś przypominam sobie (i Tobie też), że tworzenie to nie obowiązek, ale przywilej. To powrót do swojej mocy &#8211; tej, której świat zewnętrzny nigdy nam nie da.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
