Droga Serca we Śnie – Mężczyźni – Animus w Snach

O archetypie Animusa, pragnieniach duszy i lustrzanym tańcu Cienia

Śnimy nie tylko o tym, co było. Śnimy również to, co chce się w nas ujawnić. A sny o mężczyznach – kochankach, przewodnikach, znikających, raniących, uzdrawiających – bywają jak mandala utkanych z symboli i emocji. Nieraz bolesna, innym razem poruszająca do głębi.

W 2016 roku trafiłam na blog Faridy. Każdego dnia znajdowałam tam odpowiedzi na moje „bolączki” i pytania. Znalazłam tam wpis o mandali cienia. Czytałam i czytałam i… miałam wrażenie, że to o nich. O moich snach, mężczyznach, odbiciach Ducha i Cienia w każdym mężczyźnie, którego spotkałam w zyciu.

We mnie ta mandala zaczęła się układać nieświadomie. Mężczyźni moich snów – realni i senni – powracali w różnych postaciach. Jakby grali w jednym teatrze, tylko w różnych kostiumach. Czasem byli bogami, czasem chłopcami. Ale zawsze – nauczycielami. Nawet jeśli nie mieli o tym pojęcia.

Mężczyźni jak mandala

Był Duch – ten, który upadł i się odrodził. Był Zbawiciel, którego chciałam zmienić miłością. Był Pan Stabilny, który obiecywał domowy spokój, ale zniknął emocjonalnie szybciej niż obiad stygnie na stole. I był Pan Oświecony – duchowy mistrz, który potrafił rozpoznać mój cień.

Każdy z nich miał swoją funkcję:

Duch Wędrujący
Był jak zapach kadzidła w kościele – duchowy, ale duszący. Pojawił się, gdy sama odradzałam się z popiołów. Pokazał mi niebo i twardą podłogę, na którą runęłam zaraz po tym. Był symbolem. Nie miał zostać. Miał mnie obudzić, po czym zniknął, zanim zdążyłam mu podziękować.

Misja Zbawienia
Przez chwilę wierzyłam, że wystarczy kochać kogoś bardzo, by się zmienił. Że jeśli dam mu wszystko, on w końcu przestanie pić, kłamać, ranić. No cóż. Tn był moim lustrzanym odbiciem – mojej potrzeby ratowania, ulepszania, naprawiania. I pięknie mi pokazał, że nie da się zbudować drugiego człowieka z własnych nadziei.

Pan Stabilny – Iluzja Bezpieczeństwa
Dom, obiad, serial. Wersja demo „normalności”, którą tak bardzo chciałam stworzyć. Dopiero później zobaczyłam, że jestem jedyną, która naprawdę inwestuje. On miał tylko hasło do Wi-Fi i potrzebę świętego spokoju. Stabilność? Tylko w trybie offline.

Pan Oświecony – Światłość, której nie było
Mówił pięknie. O jedności, przebudzeniu, energii żeńskiej. Ale gdy prosiłam o wsparcie w zwyczajnych sprawach, słyszałam: „To twój cień, zobacz, co projektujesz”.

Po co oni wszyscy byli?

Dziś wiem, że nie byli błędami. Byli nauczycielami. Archetypami. Cieniami moich własnych tęsknot, ran i wewnętrznych konfliktów. Niektórzy byli światłem – tak mocnym, że aż oślepiającym. Inni – cieniem, który musiałam rozpoznać, by wreszcie stać się cała.

• Czy ich kochałam? Tak.
• Czy chcę, żeby wrócili? Nie.
• Czy im dziękuję? Z serca.
  Bo dzięki nim… wróciłam do siebie.

---

Zaproszenie do refleksji

Jeśli śnisz o mężczyznach – tych znanych i nieznanych, bliskich i przelotnych – zatrzymaj się.

• Co Ci pokazują?
• Jaką część Ciebie reprezentują?
• Może są Twoim Animusem – archetypem męskiego pierwiastka w kobiecej psychice?
• A może są zapisem Twojej drogi przez ranę, tęsknotę, przebudzenie?

Zamiast obwiniać, ich czy siebie – podziękuj im. Zamiast analizować ich decyzje – spójrz w swoje lustro. Bo być może to właśnie oni wyśnili Ciebie… zanim Ty odważyłaś się śnić siebie na nowo.