Dlaczego po Chemioterapii Trudniej Myśleć? O Zmianach Procesów Poznawczych

Lidia Suberlak — Tue, 10 Mar 2026 15:40:37 +0000

W ostatnich latach coraz częściej mówi się o zjawisku pogorszenia funkcji poznawczych u osób po chemioterapii. Wraz ze wzrostem liczby pacjentów onkologicznych poddawanych leczeniu cytostatykami rośnie również zainteresowanie badaczy wpływem terapii na pracę mózgu. Zainteresowałam się już wcześniej tym tematem ze względu na chorobę u mojego męża – glejaka. Teraz jednak dopiero poczułam potrzebę uporządkowania wiedzy i zgłębienia tematu. Obserwując zmiany w funkcjonowaniu mojego ojca, zaczęłam szukać odpowiedzi w literaturze naukowej. Okazało się, że wiele z tego, co widziałam w codziennym życiu, znajduje potwierdzenie w badaniach. Czym są procesy poznawcze? Procesy poznawcze to wszystkie mechanizmy, dzięki którym rozumiemy świat i przetwarzamy informacje. Do podstawowych należą: Istnieją również bardziej złożone procesy, takie jak: W neuropsychologii część z nich określa się jako funkcje wykonawcze, ponieważ odpowiadają za planowanie i kontrolę naszych działań. „Chemobrain” – czyli gdy mózg po chemioterapii działa inaczej W literaturze naukowej pojawia się kilka określeń opisujących zmiany poznawcze po leczeniu onkologicznym. Najczęściej używanym terminem jest „chemobrain” czyli „mózg po chemii”. Określenie jest raczej najbardziej z naturalnych, ponieważ nie zakłada, że zmiany muszą zawsze oznaczać wyraźne zaburzenia. Dlaczego chemioterapia może wpływać na mózg? Mechanizmy tych zmian są złożone. Badacze wskazują kilka możliwych przyczyn. Bezpośredni wpływ leczenia Do najczęściej wymienianych należą: Czynniki pośrednie Na funkcjonowanie poznawcze mogą wpływać także: Oznacza to, że zmiany poznawcze są wynikiem wielu współdziałających czynników, a nie tylko samej chemioterapii. Co pokazują badania mózgu? Badania neuroobrazowe, np. z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego, wykazały u niektórych pacjentów: Są to struktury mózgu odpowiedzialne między innymi za: Co ciekawe, część badań wskazuje, że po kilku latach niektóre z tych zmian mogą się zmniejszać lub zanikać, choć wyniki nie są jednoznaczne. Jak wyglądają te zmiany w praktyce? Badania opisujące funkcjonowanie młodych pacjentów po leczeniu onkologicznym pokazują dość podobny obraz trudności. Najczęściej pojawiają się: Część osób skarży się również na trudności w doborze słów lub w logicznym łączeniu informacji. Jednocześnie badania pokazują coś ważnego: procesy poznawcze mogą się częściowo poprawiać dzięki treningowi poznawczemu, terapii psychologicznej i aktywności intelektualnej. Rola emocji i psychiki Nie wszystkie trudności wynikają bezpośrednio z działania leków. Badacze zwracają uwagę, że na funkcjonowanie poznawcze wpływają także: Dlatego pomoc psychologiczna po leczeniu onkologicznym może być równie ważna jak rehabilitacja fizyczna. Moje osobiste doświadczenie Doświadczenia związane z chorobą mojego męża i teraz ojca potwierdzają wiele z opisanych w literaturze obserwacji. Po leczeniu temodalem jeszcze przez kilka lat mąż miał duże trudności z wypowiadaniem się, doborem słów i logicznym łączeniem faktów. Pojawiły się również problemy z pamięcią ważnych wydarzeń. Pogorszył się wzrok i słuch, a sprawność poznawcza nigdy nie wróciła do poziomu sprzed choroby. Dopiero później dowiedziałam się, że podobne doświadczenia opisuje wielu pacjentów i ich rodzin. Dlaczego potrzebujemy więcej badań? Badacze podkreślają, że mechanizmy powstawania zmian poznawczych po chemioterapii nadal nie są w pełni poznane. Dlatego tak ważne są badania neuropsychologiczne, które pozwalają lepiej zrozumieć to zjawisko i opracować skuteczniejsze formy pomocy pacjentom. W polskiej literaturze naukowej temat ten wciąż jest stosunkowo rzadko podejmowany, dlatego każde kolejne badanie przybliża nas do pełniejszego zrozumienia wpływu leczenia onkologicznego na funkcjonowanie mózgu. Droga Serca – Lidia Suberlak

Artykuł Dlaczego po Chemioterapii Trudniej Myśleć? O Zmianach Procesów Poznawczych pochodzi z serwisu Droga Serca - Lidia Suberlak.

Uzdrowienie z Glejaka – Doświadczenie, Które Zmieniło Moje Postrzeganie

Lidia Suberlak — Tue, 24 Jun 2025 07:33:50 +0000

Wiele osób wpisuje w Google pytania: „czy guz mózgu może się zmniejszyć?” albo „czy zdarzają się przypadki uzdrowienia”. Ten tekst jest opisem mojego osobistego doświadczenia i drogi, która wydarzyła się naprawdę. Kiedy mój mąż zachorował na glejaka mózgu, nasze życie zatrzymało się w miejscu. Miałam wrażenie, że coś pęka – fundament, na którym zbudowaliśmy naszą miłość, rodzinę, dom. Choroba nie dotknęła tylko jego – poruszyła nas wszystkich. Mnie. Nasze córki. Nasze plany i codzienność. Obrzęk mózgu, utrata pamięci, paraliż prawej strony ciała – te fizyczne objawy były tylko czubkiem góry lodowej. Wiedzieliśmy, że sama farmakologia nie wystarczy. Że trzeba sięgnąć głębiej. Dlatego podjęliśmy decyzję: poszukamy przyczyny również na poziomie emocji, świadomości i duszy. Kiedy szukałam informacji, trafiałam głównie na statystyki. Bardzo brakowało mi odpowiedzi na pytanie: „czy ktoś naprawdę przez to przeszedł i doświadczył zmiany?” Ścieżka uzdrawiania Zaczęliśmy od pracy z emocjami. Radykalne wybaczanie, medytacja, rozmowy, uwalnianie starych wzorców. Obserwowałam przemianę, jaka zaczęła dokonywać się w moim mężu. Znikała jego emocjonalna „dwubiegunowość”, która wcześniej prowadziła go od euforii do głębokich dołów. Pojawił się spokój. Równowaga. Świadomość. W tym samym czasie zaczęły się dziać rzeczy, które trudno było wytłumaczyć medycznie. Obrzęk zaczął się zmniejszać. A guz – stopniowo zanikać. To, co lekarze nazwali cudem, dla mnie było dowodem na to, że uzdrowienie zaczyna się w naszym wnętrzu. Że kiedy zmieniamy sposób postrzegania rzeczywistości, otwieramy się na coś znacznie większego. Na Boską Mądrość. Na życie, które prowadzi nas w stronę pełni. Świadomość tworzy nowe ścieżki Z czasem zauważyłam, jak mój mąż zaczyna zmieniać swoje myślenie. Przekształcał stare wzorce w nowe. Akceptował chorobę, przestawał z nią walczyć. Otwierał się na proces przemiany. To nie była ucieczka od rzeczywistości, lecz przyjęcie jej z miłością i zaufaniem. W ślad za tą zmianą zaczęło podążać ciało. Pamięć zaczęła powracać. Obrzęk zniknął. Prawa strona ciała – wcześniej sparaliżowana – zaczęła znowu funkcjonować. Nie zapomnę dnia, gdy po raz pierwszy zobaczyliśmy wyniki rezonansu: guz zmniejszył się o 30%. Słów brakowało. Radość, wdzięczność, wzruszenie – to wszystko mieszało się ze sobą, a moje serce rozbrzmiewało jedną wielką modlitwą: Dziękuję. Uzdrowienie to zmiana, która staje się codziennością Dziś wiem, że prawdziwe uzdrowienie nie polega tylko na zniknięciu objawów. To przemiana, która obejmuje cały sposób życia. Nowa świadomość musi zejść z poziomu intelektu do codziennych wyborów, nawyków, emocji. Dopiero wtedy uzdrowienie staje się możliwe – na wszystkich poziomach: od myśli po ciało. W głębi duszy wierzę, że każdy z nas ma dostęp do tej mocy. Potrzebna jest jednak gotowość: do zajrzenia w siebie, do puszczenia starych schematów, do spotkania z bólem, który ukrywa się pod powierzchnią. Ale to właśnie tam, pod warstwą cierpienia, kryje się brama. Do nowego życia. Do pełni. Pamiętajmy! To doświadczenie nie zastępuje leczenia medycznego, ale pokazuje, jak ogromną rolę mogą odgrywać emocje i świadomość w procesie zdrowienia. Fragment ten pochodzi z mojego e-booka o zdrowiu, a całą historię naszej wspólnej drogi od diagnozy do uzdrowienia opisałam w książce „Mój mąż, mój anioł”, dostępnej w Empiku, innych księgarniach oraz na mojej stronie: PUBLIKACJE

Artykuł Uzdrowienie z Glejaka – Doświadczenie, Które Zmieniło Moje Postrzeganie pochodzi z serwisu Droga Serca - Lidia Suberlak.

Archiwa glejak | Droga Serca - Lidia Suberlak

Dlaczego po Chemioterapii Trudniej Myśleć? O Zmianach Procesów Poznawczych

Uzdrowienie z Glejaka – Doświadczenie, Które Zmieniło Moje Postrzeganie