„Jest mi Trudno” – Co tak Naprawdę Kryje się pod Tym Zdaniem

Są takie zdania, których nie wypowiadamy. Są i takie, które mówimy szeptem, cicho, tak aby nie zostać usłyszanym. To zdania ukryte w bólu, zachowaniu, emocjach.

„Jest mi trudno.” Bez dramatyzowania. Bez wielkich słów. Czasem mając wręcz poczucie winy, że w ogóle to czujemy. A jednak to zdanie często niesie w sobie znacznie więcej, niż się wydaje. Bo „trudno” rzadko dotyczy tylko jednego dnia, jednej sytuacji czy jednego kryzysu. Bardzo często jest sygnałem, że od dawna dźwigamy więcej, niż powinniśmy. Od dawna mamy poczucie, że życie z nas uchodzi.

Trudności nie biorą się znikąd

Wiele osób myśli o traumie jak o czymś „wielkim”: wypadek, wojna, przemoc, dramatyczne wydarzenie.
Tymczasem trauma to nie tylko to, co się wydarzyło, ale przede wszystkim to, co musiało zostać w nas niewyrażone, nieprzeżyte do końca, zatrzymane. Traumą może być:

• długotrwały stres,
• życie w ciągłym napięciu,
• brak bezpiecznej relacji,
• bycie silną, gdy nikt nie zapytał, jak się czujesz,
• sytuacje, w których nie było przestrzeni na emocje.

Ciało i psychika zapamiętują wszystko. Nawet jeśli umysł nauczył się „radzić sobie” i wydaje się, że wszystko wróciło do normalności.

Powiązany post: Skutki Stresu Pourazowego – Życie Osoby z Urazem Psychicznym

Jak objawia się niewyrażona trauma?

Trauma bardzo rzadko mówi wprost: „to ja”. Częściej mówi językiem ciała, emocji i codziennych trudności.

O traumie mówi ciało – gdy upadamy na zdrowiu.

Pojawiają się choroby somatyczne, przewlekły stres i napięcie w ciele. Miewamy zaburzenia snu, a nasze mięśnie są napięte, jakby gotowe czekały na walkę. Często doskwierają nam bóle niewiadomego pochodzenia. Osłabiony układ odpornościowy powoduje infekcje i przeziębienia.

To symptomy, że ciało często bierze na siebie to, czego nie mogły unieść emocje.

W obszarze psychiki i zachowań miewamy:

• objawy PTSD,
• nadmierną emocjonalność, wybuchy, drażliwość,
• zamrożenie, odcięcie od uczuć,
• depresję i stany lękowe,
• uzależnienia jako próba regulacji napięcia,
• mechanizmy obronne: wyparcie, ucieczka, perfekcjonizm, nadmierna kontrola.

Pamiętajmy, że to nie są „wady charakteru” lecz strategie przetrwania.

A Funkcje poznawcze i układ nerwowy?

Pojawiają się trudności z koncentracją i deficyty uwagi. Miewamy objawy przypominające ADHD lub problemy z pamięcią. Czujemy się rozregulowani emocjonalnie, bo układ nerwowy, który długo był w trybie zagrożenia, nie potrafi nagle „po prostu się uspokoić”.

W relacjach i codziennym życiu trudno nam znów zaufać ludziom, bliskim.

Mamy poczucie ciągłego zagrożenia i bywamy nadwrażliwi na krytykę. A unikanie bliskości lub przeciwnie – nadmierne przywiązanie bywa przyczyną naszego osamotnienia i odejścia bliskich. Relacje często stają się miejscem, w którym trauma najbardziej dochodzi do głosu.

Jeśli jest Ci trudno – to ma sens

To bardzo ważne, by to powiedzieć jasno:
Twoje trudności są zrozumiałe w kontekście tego, co przeżyłaś.

Nie są dowodem słabości, ani porażką. Nie oznaczają też, że „coś z Tobą nie tak”. One opowiadają Twą historię, w której było za dużo, za długo i za bardzo samotnie. Dobra wiadomość jest taka, że to wszystko można odwrócić. Ciało bowiem – jak mózg – jest plastyczne. Układ nerwowy uczy się na nowo. Trauma nie jest wyrokiem – jest zapisem, który można przepisać i zacząć opowiadać nową historię.

Każde:

• uwolnienie emocji,
• świadome zatrzymanie się,
• płacz bez tłumaczenia się,
• rysunek, ruch, oddech, sen,
• chwila, w której czujesz: „teraz jestem bezpieczna”

– to wszystko tworzy nowy ślad w systemie nerwowym.

Pamiętajmy kochani jednak, że jest to proces. Nie szybka naprawa. Nie presja na „bycie lepszą/lepszym”.

Ale realna droga powrotu do siebie. A jeśli dziś jedyne, co możesz powiedzieć, to:
„jest mi trudno” – to już bardzo dużo. To zdanie jest początkiem, a nie oskarżeniem. Nie jest też diagnozą ale początkiem słuchania siebie z łagodnością. I dokładnie od tego zaczyna się zdrowienie.